Verjaardag Lucas, 8 februari 2007

Lucas werd geboren in het jaar 2000. Dat is makkelijk, voor als ik later aan Alszheimer lijdt, om te weten hoe oud hij is.
Zeven dus, op 8 februari. Timing wat lastig, nu Petra naar Barcelona moest voor 4 dagen.
En ook het overvliegen van zijn vriendjes uit Wilsele-Putkapel was niet echt een optie.
Maar à la guerre comme in Zuid-Afrika.

Op de verjaardag was al behoorlijk geanticipeerd door het thuisfront. Toen ik zelf voor het werk een 3daags over-en-weertje deed woog mijn valies in het heengaan bijzonder licht, en in het teruggaan veel te zwaar.
Wat de juffrouw van Swiss aan de balie me niet naliet te verwijten.. Mijn valies woog 28 kilo, wat 6 teveel was. En mijn handbagage woog ook nog eens een kilo of 10 teveel. Probeer maar eens 'light te travellen', met een MacBook pro van 17 inch, een Platinum PSP, een digitaal fototoestel van Canon en een Handycam camera. Doe daar nog een ipod bij en alle bijhorende gizmo's en opladers, en je begrijpt waarom.
De SWISS juffrouw liet me duidelijk verstaan dat ze mij een gunst van jewelste deed. Mijn eigen straf ook, in economie reizen.. Maar ja, deze keer op kosten van ADDICTLAB ipv Dupont :-)

In mijn valies zaten, buiten specifieke opdrachten als daar waren bajonnehesp, latten chocolade en kindjessuiker, ook nog eens verjaardagscadeau's voor Emma en vooral Lucas.


8 februari dan.
Verbazingwekkend, maar de kinderen zijn vroeg op. Wat me meevalt, want zelf heb ik het nog al eens lastig met dat opstaan uur van 5.45u...
De cadeautjes bovengehaald, en alvast ééntje opengedaan: het Zakgeldspel van Oma en opa. Langverwacht - en speciaal aangevraagd door het feestvarken van dienst. En eigenlijk wel leerrijk. Alleen is de uitvoering wat belabberd. Toch eens mijn contacten bij de Fun hierover aanspreken.

De rest van de dag geprobeerd om zo goed mogelijk te organiseren: kinderen naar school, skypen met m'n addictlab mensen en contacten, strategiën schrijven voor een klant, vergadering voorbereiden, Lucas zijn cadeautje én bijhorende verjaardags...euh. ... eten gaan halen.

Op de foto's zie je al wat Lucas, Emma, buurmeisje Naleli en buurjongen Mmeli hebben kunnen eten. De mini hotdogjes heb ik niet gefotografeerd, maar als je wil kan je hier kiezen voor een 'feest' eetcultuur die Amerikaans en kitsch is. Opgeklopt en over the top en pastel en voor de hoeveelheden suiker die er doorgedraaid zijn behoorlijk smaakloos. Maar de kinderen hebben er geen last mee. Integendeel.

Verjaardag met Mmeli maakt het wat speciaal: Hij heeft zoals eerder geschreven exact dezelfde leeftijd als Lucas. Dus kocht ik in één moeite maar een cadeautje voor hem ook. De verjaardagsbuit van Lucas: Coole rode ridders-strips (al moet ik het nog eens met mijn schoonzus en schoonmoeder hebben over de educatieve waarde van de Urbanusstrips de erbij waren), een Ferrari pet van de buurvrouw die naadloos aansluit bij de in-elkaar-te-steken megablocks moto van m'n zus.
Van ons kreeg hij een step cadeau. Een doorzichtig cadeau om Lucas wat meer buiten en actiever te krijgen, maar nu na een paar dagen heb ik het me nog steeds niet beklaagd. Integendeel. Ze rolt lekker. Ha.







Ondertussen op de school AISJ Johannesburg.
Een dag te laat, wegens vergeten, maar alla. Als je verjaart, zal iedereen het geweten hebben.
De 'principal' roept je dan naar voren, je zegt je leeftijd, en de taal waarin je wil dat iedereen 'Happy Birthday' zingt.
Lang zal ze leven is niet echt een optie: de keuze beperkt zich tot frans, spaans of engels.
Op het filmpje zie je dat er naast Lucas nog een ander meisje verjaart die voor Spaans kiest.
En helemaal op het einde zie je nog een ander meisje. Toch eens vragen waarom Lucas zo geheimzinnig naar haar lacht...