Over Mushroom Rock en het Kerk-hof Van Cleve.

Ok, het kan niet altijd over robberies, internetfraude of power cuts gaan. Ik vertik het om te schrijven over onze kelder die onder water staat.
Ja, wij hebben een wijnkelder, een heus architecturaal unicum in ons complex. Wij gebruiken die niet echt als wijnkelder, want om één of andere reden halen wijnflessen niet de afstand van de auto via de keuken naar de kelder.

Water, dus in de kelder, nog een gevolg van de elektriciteitspanne van vorige week. De aanwezige pomp kon het steeds stijgende grondwater niet afvoeren, dat dan weer steeg tot boven het stopcontact tegen de muur.... Resultaat als de elektriciteit terug kwam: een stevige kortsluiting.
Beeldt u een soort onderaards gewelf in, een perfect decor voor bootjes in Opera films met José van Dam in de hoofdrol. De cultuurminnende bloglezer zal me wel begrijpen.

Maar laat ons niet ...heu... te ver afdrijven.

Maandag was het President's Day in Amerika. En dan kan je vol weemoed naar een Amerikaanse vlag gaan staren en mijmeren over al het goeds dat Bush en zijn voorgangers allemaal deden, of zoals wij Enjoy life like you give a damn.

Wij dus weer eens een weekendje weg, naar het Golden Gate National Park, nabij de Drakensbergen. Om bij dat park te geraken moet je door Betlehem. Het zal mijn ouders plezieren dat we in Betlehem geweest zijn, al zijn we dan een continent mis, was het een gat groot, en was het enige dat gelouwterd werd de voorruit van onze auto bij een wasbeurt aan het tankstation.


Het was al weer een tijdje geleden dat we er met on vieren op uit trokken. Buiten dan de trips naar België enzo, maar niet back to nature, mét de stapschoenen van de AS Adventure.


Golden Gate: u begrijpt waar de naam vandaan komt.




Petra heeft in al haar ijver weer een goeie keuze gemaakt. We sliepen in een self-catering-huisje, mét inspirerend zicht.







Wandelingen brachten ons tot onder uitstekende rotsen waar water naar beneden viel.
Emma vervolmaakt hier haar techniek van het druppel-vangen. Lekker, behalve als het er dikke zijn en de wind ze in uw ogen duwt.




Dus dit is ook Zuid-Afrika. Ongelooflijk mooie zichten, ongerepte natuur. De wandelpaden bleken goed onderhouden.












De kinderen hadden de wandelsmaak te pakken. De wandelpaden zijn zeer toegankelijk voor kinderen, soms wel wat avontuur. Ze brachten ons tot hoge bergpaden, ge-erodeerde rotsformaties en grotten waar doordruppelend water zelfs voor plantengroei zorgt. In één zo'n grot moeten planten nét gebloemd hebben, wat een mooi zicht moet geweest zijn. De Mushroom Rock, de Echo Ravine, de namen werden juist gekozen.






We reizen om te leren. In het Golden Gate National Park groeien er rare dingen aan de bomen.






And now for something completely different:
Welcome to Vulture Restaurant.

Dit is ook voor mij één van de meest indringende ervaringen. Dé plek voor al uw Halloween uitstappen. Dé plek die overtuigde carnivoren met gevoelige magen onmiddellijk doet overstappen naar een leven als vegetarier.


Then the Lord rained brimstone and fire on Sodom and Gomorrah, from the Lord out of the heavens"
Genesis 19:24.
"Turning the cities of Sodom and Gomorrah into ashes, condemned them to destruction, making them an example to those who afterward would live ungodly" II Peter 2:6.

Om maar wat sfeer te scheppen.













De kadavers die we zagen, zijn met opgezet daar gelegd. Ze maken deel uit van het Vulture Feeding Project, om de bedreigde 'Bearded Vulture' te helpen.

Het eerste grote kadaver dat we zagen stonk verschrikkelijk, wat Emma en Petra deden teruggaan. Lucas en ik overmanden braak- en andere neigingen en liepen tussen botten en eenzame kadavers door tot aan de 'hoofdschotel' van het restaurant. De Comme Chez Soi van het Gierenrijk, de Karmeliet van mestkever country, Het KerkHof Van Cleve.

Een ronde plek van een meter of 8, vol met skeletten, botten, gedroogde stukken huid. Moeilijk om te zien wat er allemaal lag op dit massagraf van bokken, koeien, wildebeesten. Het stonk daar merkelijk minder, de hete zon moet voor een snelle uitdroging zorgen van rottend vlees. Het was - en dat meen ik echt - een heel indrukwekkende ervaring. Lucas vond het méér dan cool.

Vrolijk zetten wij onze tocht verder.









Van de botten van het voorgeborgte van de hel naar een plek waar je af en toe een engeltje kan zien.




O. Als afsluiter: een bordje aan de ingang van het park.

Leave only Footsteps.
Kill only Time.
Take only Pictures.
Collect only Rubbish.

(Wat we - met uitzondering van dat grote kaaksbeen uit het Vulture Restaurant dat nu op ons terras ligt - nauwkeurig hebben opgevolgd.)

t' Eskommer en kwel in Zuid-Afrika.

Ok. Deontologisch is het not done uit te pakken met wat kritiek op Eskom. Never bite the hand that feeds you enzo. Onrechtstreeks is het immers Eskom die ervoor zorgt dat onze rekeningen betaald geraken. Nu ja.
Eskom is ook de leverancier van elektriciteit. U weet wel, dat wat een aanzienlijk deel van de mensheid al een tijdje als een commodity beschouwt. Ik bedoel maar: elektriciteit, met dank aan de heren Volt, Philips, Ampère en Microwave is wat ons leven onderscheidt van de meeste fauna en flora.

Maar dus.
Maandag 11 februari. Tijdens een meeting belt onze 'Gate' me. Iemand wil binnen, en ik ken hem niet dus ik weiger.
Blijkbaar was dat een Eskom gezant, die natuurlijk wettelijk gezien wél binnen mag.Tot aan onze meter gereden, en hup. Meter afgesloten. We schrijven maandag 11 uur.
Nietsvermoedend kom ik terug van een aantal vergaderingen, en denk dat het weer eens load shedding is. Dat heeft niks te maken met vieze Paris Hilton filmpjes op het internet, maar met gecontroleerde power cuts omdat de totale capaciteit van de elektriciteitsproductie te klein is voor de groeiende economie. Deze load shedding duurt wel heel lang. En kijk, de buren hebben blijkbaar wél elektriciteit. Met mijn buur gaan we op zoek naar het kwaad... We vinden een zegel om onze meter. Niet betaald.

Nu, wij zijn geen administratieve lichten, toegegeven. Maar betalingen doen we normaal wel op tijd. De bewuste factuur van December hebben we nooit gezien. Ik haast me naar de postbus, en daar vind ik een nieuw schrijven, waarop staat dat we moeten betalen of dat 15 dagen na dat schrijven de meter kan afgezet worden.
Poststempel 31 januari. We zijn 11 februari. Dus die 15 dagen respijt werd ons niet gegund.
Als Petra 's avonds thuis komt doen we onmiddellijk de achterstallige betaling (via internet, mijn computer's batterij was al plat), en bellen de bevoegde instantie. Nu ja bevoegd, zal later blijken, is een wel erg gevleid woord voor incompetent.

Maandagavond, geen elektriciteit.
Eten klaar maken is wat moeilijk, dus de familie Van Mol gaat maandagavond op restaurant. Bij de Cappello's. Vrijdagavond dé uitgaansplek bij uitstek, maandagavond zijn we er alleen. We gaan de nacht in, en komen er de volgende morgen niet verlicht en erg slecht geslapen uit.


Dinsdag, geen elektriciteit.
Eskom bellen. Referentienummer doorgeven. 5 verschillende verhalen horen. 'Ja, het zal in orde komen. Ja hoor, vandaag nog.' We zien niks gebeuren.
Ik zit met Addict in een paar cruciale onderhandelingen, dus ik verplaats me van stopcontact en wifi spot naar stopcontact en wifi spot. Koffie bij de Mugg and Bean, eten bij de Primi Piatti. Voor wifi paswoorden, één adres.

Nog eens een slechte slapeloze nacht willen we niet ondergaan, en we vinden onderdak bij Manu en Luz en Chris. Erik zit ergens in Amerika, en Petra en de kinderen zijn erbij, dus echt overspel is het niet. Daarbij, zo testen we eens het Bed & Breakfast gevoel bij Chris, die over twee dagen - van een verrassend valentijnscadeau gesproken - de schoonouders over de vloer krijgt voor een paar weken.


Woensdag, geen elektriciteit.
Ha. Nu zeggen ze dat we een reconnection fee moeten betalen. Dat is interessante kennis. Hoe hadden we dat moeten weten? En hoeveel is dat dan? 460 rand.
Petra zit op een of andere Delivery , zonder connectie, dus ik sjees naar mijn Primi Piatti office. Aanloggen, power in, betalen.
Bewijs van betaling wordt normaal automatisch naar het juiste nummer moeten gefaxt worden. Nog eens gebeld. 'Ja, het komt in orde. Vandaag terug gereconnecteerd'.

's Avonds komt Petra thuis. Nog steeds geen power. Het alarm van de fence begeeft het.
De ijskast stinkt. We wijken uit naar Julio. Julio runt het Sandton City and Country Hotel beneden in onze straat. En een restaurant dat ongekend is maar o zo lekker. Ik vind het ongecompliceerde italiaanse eten bij de besten van wat we hier kunnen vinden.

Dus, ok, als pre-Valentijns event kan dat tellen : met de kinderen op hotel, lekker eten, slapen in een suite... (Kostprijs 1280 rand voor alles, dus dat valt eigenlijk nog mee)



Donderdag. Geen elektriciteit.
Vandaag is het Valentijn. Ik zet de kinderen af op school, en trek eerst naar mijn Mugg & Bean office.
Dat kost geld, hier online gaan. Maar ik heb wél zicht op de plaatselijke bevolking die deze dag ..heu ... thematisch gekleed gaat. Valentijn leeft, en dat wil je tonen, blijkbaar. Iedereen in het rood en op hoge hakken. Nu, die hakken en dat rood, dat stààt niet iedereen. En dat is een understatement. Ik verdrink de esthetische aanslagen met koffie en fruitsap.

Nog eens bellen. 'Mijn supervisor belt u terug'. Nog eens bellen. 'Ha, mijnheer, ik zal uw reconnection aanvragen.' Dus had ik niet gebeld, er was nog niks gebeurd.
Maar er is goede hoop. Ik bel nog eens terug, en nu is er inderdaad een Field Activity ingepland. Ik krijg visioenen van een Field trip met rood gekleed Eskom personeel, maar neen, het gaat effectief om een contractor die ons komt aansluiten. 'Ja mijnheer, zeker vandaag in orde.'

Zittend in mijn Primi office krijg ik telefoon van de gate. Ik versta hem slecht, en denk dat het Eskom is. Juicht! Ik haast me al naar de winkel om het een en ander bij te kopen. Maar ik check toch eerst weer thuis : het blijkt de tuinservice.


Petra komt laat thuis na een lange dagtaak. Ze heeft het moeilijk. Vermoeid, donker huis, je zou voor minder. Maar - we buigen, we barsten niet. Samen met Emma en Lucas zorgen we voor een Valentijnsfestijn.
Voor de liefhebbers zie hier het Unplugged Valentine Diner.

voorgerecht
gerookte forel met stukjes aardbei en peer.
Te serveren met stukje beschuit en af te werken met Balsamico en aardbei- azijn en groene ajuintjes.

hoofdschotel:
King Prawns uit Mozambique, in butterfly gesneden en afgewerkt met lookboter in de schil op de barbecue, te serveren met salade met mozarella en tomaten en couscous met water opgewarmd op een gasfles.
Voor de kinderen 'kippannekoekjes gebakken op de gasbrander'

Op te dienen met een lekkere rode wijn
(Geen witte, want hoe krijg je dat koud?)

Rond 9 uur gaan we weer bij Julio slapen. Die was al verwittigd, en voor de eerste keer zien we zijn restaurant volledig vol.
U weet wel, vooral met rood-geklede vrouwen. We sluiten de dag af met geimporteerde Belgische chocolade en een zoete wijn.


Vrijdag 10 uur.
Geen elektriciteit. Terwijl ik dit schrijf zit ik in mijn Mugg & Bean office. Ik ben net de Eskom website aan het afsurfen, op zoek naar een fysieke plek om naar toe te rijden. Kwestie van eens duchtig en waarchijnlijk compleet nutteloos mijn gedacht te zeggen.
10.40. Net telefoon van de Gate.'The Guy from Eskom is here'

Ik onderdruk de neiging om computer en alles snel in te pakken, naar huis te rijden en bij wijze van statement mijn Nissan in de mens zijn zijdeur te parkeren.

Ik vraag kalm de rekening. Ik kom thuis, en zie. Op de vijfde dag schiep Eskom het licht.






Op hotel. Daar slapen we. En daar hoela-hoepen we.

Over Karmeliet, Duvel en een Zibulateur.

De Belgian High Tea is een zeer gesmaakt initiatief van Christine en Annemie. Zij nodigden Belgische vrienden en kennissen uit in Dainfern op een zomerse zondag namiddag.
Drank voorzien, eten mee te brengen. Bewonder de kookkunsten van de Belgen, gaande van chocolade taart (Emma's favoriet!), Tarte tatin, kaas, scones en meer van dat lekkers.

Voor de rest kwam ook iemand van het FIT langs (Flanders Investment & Trade) die een krat Karmeliet bier mee had van Buggenhout. (Buggenhout! Dat ken ik alleen van mijn moeder die daar nog heeft les gegeven)
Maar het moet gezegd, karmeliet proeven staande op een heuvel in de schaduw van een boom op een Estate in Zuid Afrika, terwijl de kinderen skaten, spelen of zwemmen, het hééft wel iets natuurlijk.
Verder niet aan mij besteed, maar wel aan de meeste andere mannen in het gezelschap: Een schier onstopbare toevloed van Duvel. Niet simpel, blijkbaar, staande op een heuvel in de schaduw van een boom op een Estate in Zuid Afrika.


O ja. Voor iedereen aanwezig, en voor eens en voor altijd:

Zibulateur:

Étymologie

Composé du verbe kikongo zibula, « déboucher » et du suffixe -teur.

Nom commun
zibulateur /zi.bu.la.tœʁ/ masculin
1. (Afrique centrale) Outil permettant de déboucher une bouteille ; décapsuleur de bouteille ; ouvre-bouteille.

Variantes orthographiques

* ziboulateur

Apparentés

* zibuler, zibouler

Of ook


ZIBOULATEUR, ZIBULATEUR [zibulatœR]. n. m. (du kir. kuzibura = ouvrir qqch qui est bouché). Mésol., mil. expat., fam. et plais. Instrument servant à décapsuler les bouteilles ; décapsuleur, ouvre-bouteille. "Où est passé le ziboulateur ? - L'ouvre-bouteille ? - Oui." (C.F.). SYN. Fungulateur.

Lucas wordt 8. (Twee keer)

Het is weer die 8ste februari. Een dag waarop vooral de Lucassen onder ons al slapeloze nachten op wachten.
Trouwens, ik vind het statistisch opvallend om te zien hoeveel mensen er rond deze periode hun verjaardag vieren... Bruin,bijvoorbeeld, proficiat!

Speciaal voor Lucas organiseerden we 2 verjaardagsfeestjes. Het ene online, zodat alle kinderen uit België kunnen meedoen. Het andere 'in het echt', voor schoolkameraden, buurjongens en buurmeisjes.







Het eerste online verjaardagspartijtje.

Het zal wat met mijn job te maken hebben, maar ik probeer al een jaar of 10 te snappen wat je met internet zoal kan doen. En op mijn virtuele ontdekkingstochten kom je het één en ander tegen. Niet alles daarvan is voor onschuldige kinderoogjes bestemd. En gezien de soms onnatuurlijke combinaties tussen mens en mens, laat staan tussen mens en dier die je tegenkomt, best wel een understatement.
Social networking sites, Facebooks, linkdin, Shavis, Plaxo, online schaken, het passeerde allemaal de revue. Maar nu kwam ik iets tegen, een soort Facebook voor kinderen: Club Penguin.
En dus toverden we Lucas om in SuperSpeedy8, en ook al is het normale gebruik gratis, toch kochten we via Paypal een maand abonnement die hem in staat stelden om de via spelletjes gewonnen 'coins' te gebruiken om aankopen te doen voor lijf en leden: kledij, surfboard, een dansvloer voor in de igloo, kortom, al wat een 8 jarige pinguin zoal nodig heeft.

Op voorhand werd er wat over en weer gemaild met de respectievelijke ouders - installeren van pinguins op een computer, het is niet altijd even gemakkelijk.
Maar dus, op 8 februari zat Lucas voor mijn computer. En met hem Vic, Bob, Ellen, Matthew, Cas, Sem. Naleli, ons buurmeisje geraakte niet op de server wegens teveel volk, en Manu en Luz hadden last van een tegenvallende iburst connectie. (iburst is geen zeldzame kinderziekte maar de mogelijkheid om met je computer online tegaan via een GSM netwerk in plaats van je huistelefoonverbinding).

Erg grappig was het om iedereen , mét Superopa70 (!) te zien en horen racen, 'buddies worden', virtuele sneeuwballen smijten, al even virtuele pizza eten, dansen, samen naar beneden sleeën, of een bezoekje brengen aan de igloo van Lucas die voor de gelegenheid helemaal in een verjaardagssfeertje was ingekleed en waar hijzelf de muziek van het feestje koos. Een surfende en skypende pinguin-opa, een virtuele DJ-pinguin, u moet denken dat ik teveel aan de Zuid Afrikaanse Pinotage gezeten heb.


Een tip: voor optimaal gebruik van Club Penguin: best te combineren met een Skype conference call. (Kwestie van te weten waar de anderen zitten: boven op de berg, in de Ice ring, aan het shoppen of een spelletje aan het spelen)

(Wie Lucas nog eens wil tegenkomen in Club Penguin, zoekt best naar Superspeedy8, voor Emma naar 'Lina6jaar' op de Snow Flake server in Engeland)










Skateboard pret.

9 februari begon al met een ... verjaardagsfeestje om 8u 's morgens. Van Dillon.
Het was verzamelen geblazen in Gyproc dromenland Montecasino.
Nauwelijks uitgeslapen ouders brachten hun veelal 8-jarig kroost naar het skateboard park dat ter gelegenheid van Dillon's verjaardag speciaal 2 uur vroeger open ging.
Wijzelf konden maar een uurtje blijven, omdat Lucas zijn eigen feestje om 10u begon.
Maar het moet gezegd: dat uur heeft Lucas zich zéér goed geamuseerd.

Gewapend met zijn kersvers verjaardagsgeschenk: een BLIND skateboard (mét een coole doodskop aan de onderkant) en beschermd door een INDUSTRY helm , met knie-, elleboog- en handbeschermers zoefde Lucas met ware doodsverachting van de ene ramp naar de andere. en met hem allemaal jongetjes in dezelfde oorlogsuitrusting.
Zelfs met mijn recentelijke 40-jaar status had ik nog ongelooflijk veel zin om zélf ook te skateboarden, maar de aanwezigheid van een aantal Dainfern Moeders zorgden voor de nodige schroom om geen board van een kindje af te pakken terwijl die aan de verjaardagscake zat.










Amazing Maze.

Dan in snelle vaart terug naar de natuur. Of er midden in. Om 10 uur verzamelden de kinderen van Lucas zijn klas en buurmeisje Naleli en buurjongen Henry aan de Honeydew Maze. Een maisveld gezaaid volgens een elk jaar weer veranderend patroon... Dit jaar : een Spinnendoolhof! Met groepjes van 5 kinderen, één volwassene en een vlagje dat je kan opsteken als de nood het hoogst is en de redding niet, trokken we op zoek naar 8 'clues'. Die moest je oplossen. Eric (papa van Manu) en ik begeleidden een all-girls groepje waarbij het gedrag van een soort Hillary Clinton avant-la-lettre ons deed nadenken over groepsdynamica.
De verschillende groepjes kwamen er uiteindelijk uit, ook al heb ik de neiging moeten onderdrukken om juffrouw Hillary aan haar lot over te laten in het midden van de maze.
Een aangepaste 'spinnenwebcake' (waarvan de helft later zou belanden bij onze bewakers aan de gate), een stevige verzameling hamburgers, een resem partybags voor alle kinderen, het recept van een verjaardagspartijtje moet u verder bekend zijn.

O, nog dit. Een achtjarige krijgt tegenwoordig thematisch speelgoed. De verschillende thema's op een rijtje. Dinosaurusbeenderen om uit te graven (maal 3), dinosaurussen in een boek, draken om in elkaar te steken en draken in een boek. Ok, er zijn ook wat uitzonderingen op de regel. :-)
Op naar het feestje van Emma.














Multinationale verjaardag:
Henry uit Kenya, Naleli uit Zuid-Afrika, Ida uit Zweden, Manu, Luz, Gaultier, Emma, Juliette en Lucas uit België, Miles uit Duitsland, Manon uit Nederland, Benjamin uit Canada, Joanna uit Duitsland.