Over Mushroom Rock en het Kerk-hof Van Cleve.

Ok, het kan niet altijd over robberies, internetfraude of power cuts gaan. Ik vertik het om te schrijven over onze kelder die onder water staat.
Ja, wij hebben een wijnkelder, een heus architecturaal unicum in ons complex. Wij gebruiken die niet echt als wijnkelder, want om één of andere reden halen wijnflessen niet de afstand van de auto via de keuken naar de kelder.

Water, dus in de kelder, nog een gevolg van de elektriciteitspanne van vorige week. De aanwezige pomp kon het steeds stijgende grondwater niet afvoeren, dat dan weer steeg tot boven het stopcontact tegen de muur.... Resultaat als de elektriciteit terug kwam: een stevige kortsluiting.
Beeldt u een soort onderaards gewelf in, een perfect decor voor bootjes in Opera films met José van Dam in de hoofdrol. De cultuurminnende bloglezer zal me wel begrijpen.

Maar laat ons niet ...heu... te ver afdrijven.

Maandag was het President's Day in Amerika. En dan kan je vol weemoed naar een Amerikaanse vlag gaan staren en mijmeren over al het goeds dat Bush en zijn voorgangers allemaal deden, of zoals wij Enjoy life like you give a damn.

Wij dus weer eens een weekendje weg, naar het Golden Gate National Park, nabij de Drakensbergen. Om bij dat park te geraken moet je door Betlehem. Het zal mijn ouders plezieren dat we in Betlehem geweest zijn, al zijn we dan een continent mis, was het een gat groot, en was het enige dat gelouwterd werd de voorruit van onze auto bij een wasbeurt aan het tankstation.


Het was al weer een tijdje geleden dat we er met on vieren op uit trokken. Buiten dan de trips naar België enzo, maar niet back to nature, mét de stapschoenen van de AS Adventure.


Golden Gate: u begrijpt waar de naam vandaan komt.




Petra heeft in al haar ijver weer een goeie keuze gemaakt. We sliepen in een self-catering-huisje, mét inspirerend zicht.







Wandelingen brachten ons tot onder uitstekende rotsen waar water naar beneden viel.
Emma vervolmaakt hier haar techniek van het druppel-vangen. Lekker, behalve als het er dikke zijn en de wind ze in uw ogen duwt.




Dus dit is ook Zuid-Afrika. Ongelooflijk mooie zichten, ongerepte natuur. De wandelpaden bleken goed onderhouden.












De kinderen hadden de wandelsmaak te pakken. De wandelpaden zijn zeer toegankelijk voor kinderen, soms wel wat avontuur. Ze brachten ons tot hoge bergpaden, ge-erodeerde rotsformaties en grotten waar doordruppelend water zelfs voor plantengroei zorgt. In één zo'n grot moeten planten nét gebloemd hebben, wat een mooi zicht moet geweest zijn. De Mushroom Rock, de Echo Ravine, de namen werden juist gekozen.






We reizen om te leren. In het Golden Gate National Park groeien er rare dingen aan de bomen.






And now for something completely different:
Welcome to Vulture Restaurant.

Dit is ook voor mij één van de meest indringende ervaringen. Dé plek voor al uw Halloween uitstappen. Dé plek die overtuigde carnivoren met gevoelige magen onmiddellijk doet overstappen naar een leven als vegetarier.


Then the Lord rained brimstone and fire on Sodom and Gomorrah, from the Lord out of the heavens"
Genesis 19:24.
"Turning the cities of Sodom and Gomorrah into ashes, condemned them to destruction, making them an example to those who afterward would live ungodly" II Peter 2:6.

Om maar wat sfeer te scheppen.













De kadavers die we zagen, zijn met opgezet daar gelegd. Ze maken deel uit van het Vulture Feeding Project, om de bedreigde 'Bearded Vulture' te helpen.

Het eerste grote kadaver dat we zagen stonk verschrikkelijk, wat Emma en Petra deden teruggaan. Lucas en ik overmanden braak- en andere neigingen en liepen tussen botten en eenzame kadavers door tot aan de 'hoofdschotel' van het restaurant. De Comme Chez Soi van het Gierenrijk, de Karmeliet van mestkever country, Het KerkHof Van Cleve.

Een ronde plek van een meter of 8, vol met skeletten, botten, gedroogde stukken huid. Moeilijk om te zien wat er allemaal lag op dit massagraf van bokken, koeien, wildebeesten. Het stonk daar merkelijk minder, de hete zon moet voor een snelle uitdroging zorgen van rottend vlees. Het was - en dat meen ik echt - een heel indrukwekkende ervaring. Lucas vond het méér dan cool.

Vrolijk zetten wij onze tocht verder.









Van de botten van het voorgeborgte van de hel naar een plek waar je af en toe een engeltje kan zien.




O. Als afsluiter: een bordje aan de ingang van het park.

Leave only Footsteps.
Kill only Time.
Take only Pictures.
Collect only Rubbish.

(Wat we - met uitzondering van dat grote kaaksbeen uit het Vulture Restaurant dat nu op ons terras ligt - nauwkeurig hebben opgevolgd.)