Ok. Deontologisch is het not done uit te pakken met wat kritiek op Eskom. Never bite the hand that feeds you enzo. Onrechtstreeks is het immers Eskom die ervoor zorgt dat onze rekeningen betaald geraken. Nu ja.
Eskom is ook de leverancier van elektriciteit. U weet wel, dat wat een aanzienlijk deel van de mensheid al een tijdje als een commodity beschouwt. Ik bedoel maar: elektriciteit, met dank aan de heren Volt, Philips, Ampère en Microwave is wat ons leven onderscheidt van de meeste fauna en flora.
Maar dus.
Maandag 11 februari. Tijdens een meeting belt onze 'Gate' me. Iemand wil binnen, en ik ken hem niet dus ik weiger.
Blijkbaar was dat een Eskom gezant, die natuurlijk wettelijk gezien wél binnen mag.Tot aan onze meter gereden, en hup. Meter afgesloten. We schrijven maandag 11 uur.
Nietsvermoedend kom ik terug van een aantal vergaderingen, en denk dat het weer eens load shedding is. Dat heeft niks te maken met vieze Paris Hilton filmpjes op het internet, maar met gecontroleerde power cuts omdat de totale capaciteit van de elektriciteitsproductie te klein is voor de groeiende economie. Deze load shedding duurt wel heel lang. En kijk, de buren hebben blijkbaar wél elektriciteit. Met mijn buur gaan we op zoek naar het kwaad... We vinden een zegel om onze meter. Niet betaald.
Nu, wij zijn geen administratieve lichten, toegegeven. Maar betalingen doen we normaal wel op tijd. De bewuste factuur van December hebben we nooit gezien. Ik haast me naar de postbus, en daar vind ik een nieuw schrijven, waarop staat dat we moeten betalen of dat 15 dagen na dat schrijven de meter kan afgezet worden.
Poststempel 31 januari. We zijn 11 februari. Dus die 15 dagen respijt werd ons niet gegund.
Als Petra 's avonds thuis komt doen we onmiddellijk de achterstallige betaling (via internet, mijn computer's batterij was al plat), en bellen de bevoegde instantie. Nu ja bevoegd, zal later blijken, is een wel erg gevleid woord voor incompetent.
Maandagavond, geen elektriciteit.
Eten klaar maken is wat moeilijk, dus de familie Van Mol gaat maandagavond op restaurant. Bij de Cappello's. Vrijdagavond dé uitgaansplek bij uitstek, maandagavond zijn we er alleen. We gaan de nacht in, en komen er de volgende morgen niet verlicht en erg slecht geslapen uit.
Dinsdag, geen elektriciteit.
Eskom bellen. Referentienummer doorgeven. 5 verschillende verhalen horen. 'Ja, het zal in orde komen. Ja hoor, vandaag nog.' We zien niks gebeuren.
Ik zit met Addict in een paar cruciale onderhandelingen, dus ik verplaats me van stopcontact en wifi spot naar stopcontact en wifi spot. Koffie bij de Mugg and Bean, eten bij de Primi Piatti. Voor wifi paswoorden, één adres.
Nog eens een slechte slapeloze nacht willen we niet ondergaan, en we vinden onderdak bij Manu en Luz en Chris. Erik zit ergens in Amerika, en Petra en de kinderen zijn erbij, dus echt overspel is het niet. Daarbij, zo testen we eens het Bed & Breakfast gevoel bij Chris, die over twee dagen - van een verrassend valentijnscadeau gesproken - de schoonouders over de vloer krijgt voor een paar weken.
Woensdag, geen elektriciteit.
Ha. Nu zeggen ze dat we een reconnection fee moeten betalen. Dat is interessante kennis. Hoe hadden we dat moeten weten? En hoeveel is dat dan? 460 rand.
Petra zit op een of andere Delivery , zonder connectie, dus ik sjees naar mijn Primi Piatti office. Aanloggen, power in, betalen.
Bewijs van betaling wordt normaal automatisch naar het juiste nummer moeten gefaxt worden. Nog eens gebeld. 'Ja, het komt in orde. Vandaag terug gereconnecteerd'.
's Avonds komt Petra thuis. Nog steeds geen power. Het alarm van de fence begeeft het.
De ijskast stinkt. We wijken uit naar Julio. Julio runt het Sandton City and Country Hotel beneden in onze straat. En een restaurant dat ongekend is maar o zo lekker. Ik vind het ongecompliceerde italiaanse eten bij de besten van wat we hier kunnen vinden.
Dus, ok, als pre-Valentijns event kan dat tellen : met de kinderen op hotel, lekker eten, slapen in een suite... (Kostprijs 1280 rand voor alles, dus dat valt eigenlijk nog mee)
Donderdag. Geen elektriciteit.
Vandaag is het Valentijn. Ik zet de kinderen af op school, en trek eerst naar mijn Mugg & Bean office.
Dat kost geld, hier online gaan. Maar ik heb wél zicht op de plaatselijke bevolking die deze dag ..heu ... thematisch gekleed gaat. Valentijn leeft, en dat wil je tonen, blijkbaar. Iedereen in het rood en op hoge hakken. Nu, die hakken en dat rood, dat stààt niet iedereen. En dat is een understatement. Ik verdrink de esthetische aanslagen met koffie en fruitsap.
Nog eens bellen. 'Mijn supervisor belt u terug'. Nog eens bellen. 'Ha, mijnheer, ik zal uw reconnection aanvragen.' Dus had ik niet gebeld, er was nog niks gebeurd.
Maar er is goede hoop. Ik bel nog eens terug, en nu is er inderdaad een Field Activity ingepland. Ik krijg visioenen van een Field trip met rood gekleed Eskom personeel, maar neen, het gaat effectief om een contractor die ons komt aansluiten. 'Ja mijnheer, zeker vandaag in orde.'
Zittend in mijn Primi office krijg ik telefoon van de gate. Ik versta hem slecht, en denk dat het Eskom is. Juicht! Ik haast me al naar de winkel om het een en ander bij te kopen. Maar ik check toch eerst weer thuis : het blijkt de tuinservice.
Petra komt laat thuis na een lange dagtaak. Ze heeft het moeilijk. Vermoeid, donker huis, je zou voor minder. Maar - we buigen, we barsten niet. Samen met Emma en Lucas zorgen we voor een Valentijnsfestijn.
Voor de liefhebbers zie hier het Unplugged Valentine Diner.
voorgerecht
gerookte forel met stukjes aardbei en peer.
Te serveren met stukje beschuit en af te werken met Balsamico en aardbei- azijn en groene ajuintjes.
hoofdschotel:
King Prawns uit Mozambique, in butterfly gesneden en afgewerkt met lookboter in de schil op de barbecue, te serveren met salade met mozarella en tomaten en couscous met water opgewarmd op een gasfles.
Voor de kinderen 'kippannekoekjes gebakken op de gasbrander'
Op te dienen met een lekkere rode wijn
(Geen witte, want hoe krijg je dat koud?)
Rond 9 uur gaan we weer bij Julio slapen. Die was al verwittigd, en voor de eerste keer zien we zijn restaurant volledig vol.
U weet wel, vooral met rood-geklede vrouwen. We sluiten de dag af met geimporteerde Belgische chocolade en een zoete wijn.
Vrijdag 10 uur.
Geen elektriciteit. Terwijl ik dit schrijf zit ik in mijn Mugg & Bean office. Ik ben net de Eskom website aan het afsurfen, op zoek naar een fysieke plek om naar toe te rijden. Kwestie van eens duchtig en waarchijnlijk compleet nutteloos mijn gedacht te zeggen.
10.40. Net telefoon van de Gate.'The Guy from Eskom is here'
Ik onderdruk de neiging om computer en alles snel in te pakken, naar huis te rijden en bij wijze van statement mijn Nissan in de mens zijn zijdeur te parkeren.
Ik vraag kalm de rekening. Ik kom thuis, en zie. Op de vijfde dag schiep Eskom het licht.
Op hotel. Daar slapen we. En daar hoela-hoepen we.
Posts
