Het was ook hier een verlengd weekend, dus dan keert elke rechtgeaarde Joburger zijn ommuurde en bewaakte bedstee de rug toe en rijdt hij de stad uit richting strand, bergen, camping of grens. Zo deden ook wij. De vorige campingtrip was goed verlopen, dus dat succes wilden we graag nog eens overdoen, met een auto- en campingtrip naar Sabie. En ik had nu wél een bidon vol gas mee.
Maar Sabie is Rugged Glenn niet, zeker niet in dit top-vakantie weekend... We waren verre van alleen. Wat zeg ik, de plaats die we kregen toegewezen om onze tent te plaatsen, was temidden een groep penopauzende zestigers die met hun opgeblonken Harley hun libido nieuw gechromeerd leven inblazen. Een andere plek was dan weer volledig gereserveerd voor een huwend koppel, mét taart en plastieken stoelen én uitzicht op de eigen bakkie. (Da's een auto met laadbak). Over die blanke Afrikaners moet ik het nog eens hebben. Maar oké, na wat zoeken vonden we toch een alternatieve plek.
Sabie is een heus stadje, dat als vertrekbasis dient om naar het Kruger Park te rijden (zowat 50 km verder is de eerste gate),
maar ook een mooie omgeving met een tiental mooie watervallen, en een trip naar de Blyde River Canyon.
Stuk voor stuk goed georganiseerde watervalsites waar je zonder veel moeite te doen de auto op een bewaakte plek en naast strategisch geplaatste toeristenstalletjes achterlaat en je je al dan niet samen met andere toeristen vergaapt aan stuk voor stuk prachtige uitzichten.
De bruidsluier. Om begrijpelijke redenen zo genoemd.
Het Leven zoals het is: op de camping. Petra maakt hier pancakes als ontbijt. Overnachten in de tent bleek goed te gaan, ook al was het buiten redelijk koud...
Emma's fotografische capaciteiten gaan er op vooruit. Natuurlijk ligt het geheim van een goede foto bij het gebruik van een goed model.
Die Zuid-Afrikanen zijn niet van humor gespeend. God's Window was een uitzichtpunt (alhoewel, voor de insiders, stop niet aan het God's Window uitzichtpunt, maar baan je een weg tussen het tropisch regenwoud en de toeristen naar boven. Da's tenminste een zicht dat de moeite loont.)
Blyde River Canyon, met een andere toeristentrekpleister: De Zuid Afrikaanse versie van de kleine Zeemeermin. Kopenhagen ligt op droomafstand.
Rampspoed. Het was als een vertraagde film. Ik dacht dat dit een leuke plek was voor een goede foto. Hoge brug, diepe kloof.. De gebogen kurve van de zijkant van de brug die de gelaagdheid van de achtergrond op een spannende manier doorbreekt, nog versterkt door het repetitieve metaalwerk van de leuning, dat soort dingen. (Wat dacht u, dat ik niet na denk over een foto?)
Maar dus, we proberen Emma en Lucas aan die kant van de brug te laten staan. Op het moment dat ik afdruk zie ik iets door m'n lens. Iets valt naar beneden.
Petra grijpt naar haar hoofd. Ik denk dat ze haar zonnebril de dieperik in gekeild heeft.
Maar dan zie ik Emma schreeuwen. En ik begrijp dat het .... haar ononvertroffen wandelstok is die ik bij een vorige gelegenheid in België in de AS adventure heb gekocht. Zo trots was ze op haar eigen versie van de Nordic Walking hype. Ik had dat gekocht omdat het echt wel helpt als we nog eens een lange tocht zouden gaan doen.
Op de foto, als je goed kijkt, onderaan - even inzoemen - zie je nog net hoe 20 euro die de dieperik gaat....
We kunnen alleen maar hopen dat één of ander minder gefortuneerd kind de stok vindt, meent dat het helemaal van de Zwitsere Alpen komt, begint te dromen over een ski-carriere en over een jaar of 15 de wereldbeker Afdalen wint in Garmisch Partenkirchen.
En dan... Trip naar Kruger Park.
We beseften het eerst niet zo, maar het mythische Kruger Park, het grootste in Afrika, was niet zo ver weg. Het park zelf is lang en smal, zowat 300 km lang, tegen de grens met Mozambique, met verschillende ingangen. Maar een paar van die ingangen lagen eigenlijk niet ver van Sabie. Dus....
Als je een beetje succes wil hebben bij het bekijken van wilde dieren, dan moet je ofwel heel erg vroeg gaan , ofwel bij valavond. Tijdens de dag liggen die dieren toch siesta-gewijs met hun poten de lucht in onder hun favoriete schaduwplek.
En dus, moedig als we zijn, gingen we bij het ochtendgloren de tent uit richting Kruger Park. Of toch nadat we de ijzel van de vensters hebben gekrapt. Echt! Waar CD's van K3 al niet goed voor zijn.
Het Kruger Park, zeker dit zuidelijk gedeelte, heeft als nadeel dat de beplanting nogal redelijk hoog staat, vlak bij de weg. Maar toch zullen we er die dag in slagen om de volledige Big Five te zien. Het filmpje van het luipaard staat hieronder. Bewijsmateriaal van de andere 4 is op eenvoudige aanvraag beschikbaar.
Ranger Emma draagt een H&M combinatie aangeschaft door tante Ellen. De bestelling 31 was iets met dikke frieten, zoete drankjes, vettige worsten en dies meer. Maar wel smakelijk vermits we die dag wel erg vroeg waren opgestaan.
Die lunch aten we dan op onder een strooiendakje. En onder dat dakje waren we niet alleen.
En dan nu: postkaart tijd. Met groeten uit Zuid-Afrika.
Posts
