Over Pasen, Katarakt en de King Beach van hartenbos.

De vader van een collega van Petra heeft een soort vakantiehuis in 'de buurt van Knysna'. Ok, het was in Mosselbay, wat ongeveer een uur rijden is, en het was in Hartenbos. (Marike, waar ik hier af en toe mee werk in Johannesburg, trok grote ogen toen ik Hartenbos vernoemde...) Maar het werd onze uitvalsbasis gedurende een week in de Paasvakantie.

Knysna ligt aan de Garden Route, een must see & do voor alle toeristen en gebeurlijke Expats uit Wilsele-Putkapel. Ik zal in een aantal opeenvolgende blogs over de GardenRoute schrijven. We vlogen met het vlieguig (zie blog van 1 april) van Johannesburg naar George, wat een kleine 2 uur vliegen is. Het vliegveld van George is, wel, even groot als de parking van een doorsnee Makro .

Hartenbos is een veelal blanke vakantiecolonie. De King Beach in Oostende,
maar dan met kinderen die T shirts dragen à la 'Reg om Afrikaans te Praat' of zo iets.
Die intialen ATKV op de borden naar Hartenbos hebben we nu ook door: de Afrikaner Taal & Kultuur Vereniging. Ik weet het - misschien niet door iedereen geweten - maar het Afrikaans wordt in Kaapstad, zo'n 400 kilometer verder - ook door de zwarten en kleurlingen gesproken. Maar hier in deze blanke omgeving doet het me denken aan de AVV-VVK toren & wapperende Vlaamse leeuwen & Taal Aktie Komitees.

Maar we zitten aan de zee, en dat doet mij altijd wel wat wegdromen... 6000 km de zee op en we zitten aan de ZuidPool, bijvoorbeeld. Ook de kinderen zijn er gek op.

Dus als we niet in onze gehuurde Nissan Tida zitten (blikken deuren maar een grote koffer) op weg naar een of andere bezienswaardigheid, bestond ons programma uit: barbecuen met zicht op een groot grasplein waar elke dag getraind werd door een grote groep jongeren die er een paas-stage rugby volgden, wandelen naar zee en 's avonds ... Katarakt zien. In het - het moet gezegd - gezellig huisje was geen TV. Maar de DVD -reeks Katarakt (met dank aan mijn moeder!) op mijn computer en een goed glas wijn, meer heeft een mens qua ontspanning niet altijd nodig.

We kwamen aan op zaterdag, en zondag was het Pasen.
Schets onze verbazing om te zien dat de Paasklokken wisten dat wij niet thuis waren, maar hier aan de kust. én dat ze 's morgens vroeg Belgische chocolade hadden gedropt.. van Tonkeys nog wel! Dat moet een operationele uitdaging geweest zijn voor die klokken.
Lucas en Emma konden zich niet houden en haalden ons al erg vroeg uit het bed om te gaan eieren rapen. We zijn dan maar daarna de zonsopgang gaan bewonderen aan het water...