Iedereen beroemd.

Elle Decoration, een zusje van Elle magazine, enfin, zus, heeft het in haar laatste SA-editie over Eco design. Tot zover niets unieks, want dat is nogal een hot topic in dit Al-Gore tijdperk. Maar ze zijn wel de eersten om mij op een lijstje van 7
'Green Keepers' te zetten, heu,.. 'Big thinkers helping to shape our eco-conscious future.'
Ik weet het, de volgende keer ga ik naar de kapper.


Lees er www.elledeco.blogspot.com op na, omdat ik daar de komende weken als 'gastblogger' regelmatig wat zaken zal posten.

Werken aan het curriculum.

Een klein beetje een verslag van wat Lucas en Emma curriculum-gewijs hier zoal uitspoken. Lucas heeft net het goede nieuws gekregen dat hij bij is met het Engels. En dat hij dus van 'ELL' English Learning Language naar ... Spanish mag gaan. Me gusto mijn kinderen, dat ze dat goed doen.
Daarnaast een vermeldenswaardige evolutie in het gezin Van Mol: muziek sluipt binnen. Lucas volgt vioollessen, zowel als 'after school activity' als tijdens de lessen.
Emma doet dan weer piano. En beiden volgen ze nog eens gitaar.
Ik ben benieuwd hoe lang ze dat gaan volhouden, maar we hebben toch al geïnvesteerd in een keyboard/synthesizer. Al zullen boze tongen beweren dat dat iets is wat ik zélf graag ook al een tijdje had. (Ik heb zo nog wel een paar dingen waar ik Lucas of Emma moet van overtuigen, zodat ik het eigenlijk zélf ook heb. Niets van zeggen tegen Petra, als Lucas langs zijn neus weg begint over drumlessen of kite surfen of zo)


1. Over viool, piano, gitaar en een nieuw keyboard





2. Ask the Expert

Even serieus. De voorbije weken heeft de klas van Lucas gestudeerd over dieren. Dat ging van een bezoek van een echte cheetah in de klas, een bezoek aan een Wild Cheetah Project, én het selecteren van een studieobject, waar een heuse presentatie moest rond gebeuren, voor een select publiek van mama's en papa's. Lucas bestudeerde de Orka of Killerwhale, en maakte daarbij een habitat met een systeempje om via een hefboom de orka's boven het water te laten springen. Hij zélf gevonden.





Family Fun Day

Maar de boog kan niet altijd gespannen staan. Vandaag was het Family Fun Day , een groots opgezet schoolfeest.







Sponsored by Sappi. (Eric, zeg me even waar ik de factuur voor deze vermelding van Sappi (2 keer) naar toe moet sturen?) Sappi. (Drie keer).

maansverduistering.

Te zien in België maar ook in Zuid Afrika. Tot de wolken ons kwamen parten spelen...

Over Mushroom Rock en het Kerk-hof Van Cleve.

Ok, het kan niet altijd over robberies, internetfraude of power cuts gaan. Ik vertik het om te schrijven over onze kelder die onder water staat.
Ja, wij hebben een wijnkelder, een heus architecturaal unicum in ons complex. Wij gebruiken die niet echt als wijnkelder, want om één of andere reden halen wijnflessen niet de afstand van de auto via de keuken naar de kelder.

Water, dus in de kelder, nog een gevolg van de elektriciteitspanne van vorige week. De aanwezige pomp kon het steeds stijgende grondwater niet afvoeren, dat dan weer steeg tot boven het stopcontact tegen de muur.... Resultaat als de elektriciteit terug kwam: een stevige kortsluiting.
Beeldt u een soort onderaards gewelf in, een perfect decor voor bootjes in Opera films met José van Dam in de hoofdrol. De cultuurminnende bloglezer zal me wel begrijpen.

Maar laat ons niet ...heu... te ver afdrijven.

Maandag was het President's Day in Amerika. En dan kan je vol weemoed naar een Amerikaanse vlag gaan staren en mijmeren over al het goeds dat Bush en zijn voorgangers allemaal deden, of zoals wij Enjoy life like you give a damn.

Wij dus weer eens een weekendje weg, naar het Golden Gate National Park, nabij de Drakensbergen. Om bij dat park te geraken moet je door Betlehem. Het zal mijn ouders plezieren dat we in Betlehem geweest zijn, al zijn we dan een continent mis, was het een gat groot, en was het enige dat gelouwterd werd de voorruit van onze auto bij een wasbeurt aan het tankstation.


Het was al weer een tijdje geleden dat we er met on vieren op uit trokken. Buiten dan de trips naar België enzo, maar niet back to nature, mét de stapschoenen van de AS Adventure.


Golden Gate: u begrijpt waar de naam vandaan komt.




Petra heeft in al haar ijver weer een goeie keuze gemaakt. We sliepen in een self-catering-huisje, mét inspirerend zicht.







Wandelingen brachten ons tot onder uitstekende rotsen waar water naar beneden viel.
Emma vervolmaakt hier haar techniek van het druppel-vangen. Lekker, behalve als het er dikke zijn en de wind ze in uw ogen duwt.




Dus dit is ook Zuid-Afrika. Ongelooflijk mooie zichten, ongerepte natuur. De wandelpaden bleken goed onderhouden.












De kinderen hadden de wandelsmaak te pakken. De wandelpaden zijn zeer toegankelijk voor kinderen, soms wel wat avontuur. Ze brachten ons tot hoge bergpaden, ge-erodeerde rotsformaties en grotten waar doordruppelend water zelfs voor plantengroei zorgt. In één zo'n grot moeten planten nét gebloemd hebben, wat een mooi zicht moet geweest zijn. De Mushroom Rock, de Echo Ravine, de namen werden juist gekozen.






We reizen om te leren. In het Golden Gate National Park groeien er rare dingen aan de bomen.






And now for something completely different:
Welcome to Vulture Restaurant.

Dit is ook voor mij één van de meest indringende ervaringen. Dé plek voor al uw Halloween uitstappen. Dé plek die overtuigde carnivoren met gevoelige magen onmiddellijk doet overstappen naar een leven als vegetarier.


Then the Lord rained brimstone and fire on Sodom and Gomorrah, from the Lord out of the heavens"
Genesis 19:24.
"Turning the cities of Sodom and Gomorrah into ashes, condemned them to destruction, making them an example to those who afterward would live ungodly" II Peter 2:6.

Om maar wat sfeer te scheppen.













De kadavers die we zagen, zijn met opgezet daar gelegd. Ze maken deel uit van het Vulture Feeding Project, om de bedreigde 'Bearded Vulture' te helpen.

Het eerste grote kadaver dat we zagen stonk verschrikkelijk, wat Emma en Petra deden teruggaan. Lucas en ik overmanden braak- en andere neigingen en liepen tussen botten en eenzame kadavers door tot aan de 'hoofdschotel' van het restaurant. De Comme Chez Soi van het Gierenrijk, de Karmeliet van mestkever country, Het KerkHof Van Cleve.

Een ronde plek van een meter of 8, vol met skeletten, botten, gedroogde stukken huid. Moeilijk om te zien wat er allemaal lag op dit massagraf van bokken, koeien, wildebeesten. Het stonk daar merkelijk minder, de hete zon moet voor een snelle uitdroging zorgen van rottend vlees. Het was - en dat meen ik echt - een heel indrukwekkende ervaring. Lucas vond het méér dan cool.

Vrolijk zetten wij onze tocht verder.









Van de botten van het voorgeborgte van de hel naar een plek waar je af en toe een engeltje kan zien.




O. Als afsluiter: een bordje aan de ingang van het park.

Leave only Footsteps.
Kill only Time.
Take only Pictures.
Collect only Rubbish.

(Wat we - met uitzondering van dat grote kaaksbeen uit het Vulture Restaurant dat nu op ons terras ligt - nauwkeurig hebben opgevolgd.)

t' Eskommer en kwel in Zuid-Afrika.

Ok. Deontologisch is het not done uit te pakken met wat kritiek op Eskom. Never bite the hand that feeds you enzo. Onrechtstreeks is het immers Eskom die ervoor zorgt dat onze rekeningen betaald geraken. Nu ja.
Eskom is ook de leverancier van elektriciteit. U weet wel, dat wat een aanzienlijk deel van de mensheid al een tijdje als een commodity beschouwt. Ik bedoel maar: elektriciteit, met dank aan de heren Volt, Philips, Ampère en Microwave is wat ons leven onderscheidt van de meeste fauna en flora.

Maar dus.
Maandag 11 februari. Tijdens een meeting belt onze 'Gate' me. Iemand wil binnen, en ik ken hem niet dus ik weiger.
Blijkbaar was dat een Eskom gezant, die natuurlijk wettelijk gezien wél binnen mag.Tot aan onze meter gereden, en hup. Meter afgesloten. We schrijven maandag 11 uur.
Nietsvermoedend kom ik terug van een aantal vergaderingen, en denk dat het weer eens load shedding is. Dat heeft niks te maken met vieze Paris Hilton filmpjes op het internet, maar met gecontroleerde power cuts omdat de totale capaciteit van de elektriciteitsproductie te klein is voor de groeiende economie. Deze load shedding duurt wel heel lang. En kijk, de buren hebben blijkbaar wél elektriciteit. Met mijn buur gaan we op zoek naar het kwaad... We vinden een zegel om onze meter. Niet betaald.

Nu, wij zijn geen administratieve lichten, toegegeven. Maar betalingen doen we normaal wel op tijd. De bewuste factuur van December hebben we nooit gezien. Ik haast me naar de postbus, en daar vind ik een nieuw schrijven, waarop staat dat we moeten betalen of dat 15 dagen na dat schrijven de meter kan afgezet worden.
Poststempel 31 januari. We zijn 11 februari. Dus die 15 dagen respijt werd ons niet gegund.
Als Petra 's avonds thuis komt doen we onmiddellijk de achterstallige betaling (via internet, mijn computer's batterij was al plat), en bellen de bevoegde instantie. Nu ja bevoegd, zal later blijken, is een wel erg gevleid woord voor incompetent.

Maandagavond, geen elektriciteit.
Eten klaar maken is wat moeilijk, dus de familie Van Mol gaat maandagavond op restaurant. Bij de Cappello's. Vrijdagavond dé uitgaansplek bij uitstek, maandagavond zijn we er alleen. We gaan de nacht in, en komen er de volgende morgen niet verlicht en erg slecht geslapen uit.


Dinsdag, geen elektriciteit.
Eskom bellen. Referentienummer doorgeven. 5 verschillende verhalen horen. 'Ja, het zal in orde komen. Ja hoor, vandaag nog.' We zien niks gebeuren.
Ik zit met Addict in een paar cruciale onderhandelingen, dus ik verplaats me van stopcontact en wifi spot naar stopcontact en wifi spot. Koffie bij de Mugg and Bean, eten bij de Primi Piatti. Voor wifi paswoorden, één adres.

Nog eens een slechte slapeloze nacht willen we niet ondergaan, en we vinden onderdak bij Manu en Luz en Chris. Erik zit ergens in Amerika, en Petra en de kinderen zijn erbij, dus echt overspel is het niet. Daarbij, zo testen we eens het Bed & Breakfast gevoel bij Chris, die over twee dagen - van een verrassend valentijnscadeau gesproken - de schoonouders over de vloer krijgt voor een paar weken.


Woensdag, geen elektriciteit.
Ha. Nu zeggen ze dat we een reconnection fee moeten betalen. Dat is interessante kennis. Hoe hadden we dat moeten weten? En hoeveel is dat dan? 460 rand.
Petra zit op een of andere Delivery , zonder connectie, dus ik sjees naar mijn Primi Piatti office. Aanloggen, power in, betalen.
Bewijs van betaling wordt normaal automatisch naar het juiste nummer moeten gefaxt worden. Nog eens gebeld. 'Ja, het komt in orde. Vandaag terug gereconnecteerd'.

's Avonds komt Petra thuis. Nog steeds geen power. Het alarm van de fence begeeft het.
De ijskast stinkt. We wijken uit naar Julio. Julio runt het Sandton City and Country Hotel beneden in onze straat. En een restaurant dat ongekend is maar o zo lekker. Ik vind het ongecompliceerde italiaanse eten bij de besten van wat we hier kunnen vinden.

Dus, ok, als pre-Valentijns event kan dat tellen : met de kinderen op hotel, lekker eten, slapen in een suite... (Kostprijs 1280 rand voor alles, dus dat valt eigenlijk nog mee)



Donderdag. Geen elektriciteit.
Vandaag is het Valentijn. Ik zet de kinderen af op school, en trek eerst naar mijn Mugg & Bean office.
Dat kost geld, hier online gaan. Maar ik heb wél zicht op de plaatselijke bevolking die deze dag ..heu ... thematisch gekleed gaat. Valentijn leeft, en dat wil je tonen, blijkbaar. Iedereen in het rood en op hoge hakken. Nu, die hakken en dat rood, dat stààt niet iedereen. En dat is een understatement. Ik verdrink de esthetische aanslagen met koffie en fruitsap.

Nog eens bellen. 'Mijn supervisor belt u terug'. Nog eens bellen. 'Ha, mijnheer, ik zal uw reconnection aanvragen.' Dus had ik niet gebeld, er was nog niks gebeurd.
Maar er is goede hoop. Ik bel nog eens terug, en nu is er inderdaad een Field Activity ingepland. Ik krijg visioenen van een Field trip met rood gekleed Eskom personeel, maar neen, het gaat effectief om een contractor die ons komt aansluiten. 'Ja mijnheer, zeker vandaag in orde.'

Zittend in mijn Primi office krijg ik telefoon van de gate. Ik versta hem slecht, en denk dat het Eskom is. Juicht! Ik haast me al naar de winkel om het een en ander bij te kopen. Maar ik check toch eerst weer thuis : het blijkt de tuinservice.


Petra komt laat thuis na een lange dagtaak. Ze heeft het moeilijk. Vermoeid, donker huis, je zou voor minder. Maar - we buigen, we barsten niet. Samen met Emma en Lucas zorgen we voor een Valentijnsfestijn.
Voor de liefhebbers zie hier het Unplugged Valentine Diner.

voorgerecht
gerookte forel met stukjes aardbei en peer.
Te serveren met stukje beschuit en af te werken met Balsamico en aardbei- azijn en groene ajuintjes.

hoofdschotel:
King Prawns uit Mozambique, in butterfly gesneden en afgewerkt met lookboter in de schil op de barbecue, te serveren met salade met mozarella en tomaten en couscous met water opgewarmd op een gasfles.
Voor de kinderen 'kippannekoekjes gebakken op de gasbrander'

Op te dienen met een lekkere rode wijn
(Geen witte, want hoe krijg je dat koud?)

Rond 9 uur gaan we weer bij Julio slapen. Die was al verwittigd, en voor de eerste keer zien we zijn restaurant volledig vol.
U weet wel, vooral met rood-geklede vrouwen. We sluiten de dag af met geimporteerde Belgische chocolade en een zoete wijn.


Vrijdag 10 uur.
Geen elektriciteit. Terwijl ik dit schrijf zit ik in mijn Mugg & Bean office. Ik ben net de Eskom website aan het afsurfen, op zoek naar een fysieke plek om naar toe te rijden. Kwestie van eens duchtig en waarchijnlijk compleet nutteloos mijn gedacht te zeggen.
10.40. Net telefoon van de Gate.'The Guy from Eskom is here'

Ik onderdruk de neiging om computer en alles snel in te pakken, naar huis te rijden en bij wijze van statement mijn Nissan in de mens zijn zijdeur te parkeren.

Ik vraag kalm de rekening. Ik kom thuis, en zie. Op de vijfde dag schiep Eskom het licht.






Op hotel. Daar slapen we. En daar hoela-hoepen we.

Over Karmeliet, Duvel en een Zibulateur.

De Belgian High Tea is een zeer gesmaakt initiatief van Christine en Annemie. Zij nodigden Belgische vrienden en kennissen uit in Dainfern op een zomerse zondag namiddag.
Drank voorzien, eten mee te brengen. Bewonder de kookkunsten van de Belgen, gaande van chocolade taart (Emma's favoriet!), Tarte tatin, kaas, scones en meer van dat lekkers.

Voor de rest kwam ook iemand van het FIT langs (Flanders Investment & Trade) die een krat Karmeliet bier mee had van Buggenhout. (Buggenhout! Dat ken ik alleen van mijn moeder die daar nog heeft les gegeven)
Maar het moet gezegd, karmeliet proeven staande op een heuvel in de schaduw van een boom op een Estate in Zuid Afrika, terwijl de kinderen skaten, spelen of zwemmen, het hééft wel iets natuurlijk.
Verder niet aan mij besteed, maar wel aan de meeste andere mannen in het gezelschap: Een schier onstopbare toevloed van Duvel. Niet simpel, blijkbaar, staande op een heuvel in de schaduw van een boom op een Estate in Zuid Afrika.


O ja. Voor iedereen aanwezig, en voor eens en voor altijd:

Zibulateur:

Étymologie

Composé du verbe kikongo zibula, « déboucher » et du suffixe -teur.

Nom commun
zibulateur /zi.bu.la.tœʁ/ masculin
1. (Afrique centrale) Outil permettant de déboucher une bouteille ; décapsuleur de bouteille ; ouvre-bouteille.

Variantes orthographiques

* ziboulateur

Apparentés

* zibuler, zibouler

Of ook


ZIBOULATEUR, ZIBULATEUR [zibulatœR]. n. m. (du kir. kuzibura = ouvrir qqch qui est bouché). Mésol., mil. expat., fam. et plais. Instrument servant à décapsuler les bouteilles ; décapsuleur, ouvre-bouteille. "Où est passé le ziboulateur ? - L'ouvre-bouteille ? - Oui." (C.F.). SYN. Fungulateur.